گندم سخت از جگر افسردگیست

کرده برهنه چو دل گندمش

آنهمه خواری که ز بدخواه برد

یکدلی گندمش از راه برد

خردی او مایه بی خردگیست

مردم چون خوردن او ساز کرد

از سر تا پای دهن باز کرد