روی به دین کن که قوی پشتیست

مال یتیمان به ستم خورده گیر

روز قیامت که بود داوری

شرم نداری که چه عذر آوری

پشت به خورشید که زردشتیست

لعبت زرنیخ شد این گوی زرد

چون زن حایض پی لعبت مگرد