بادیه و فیض فرات از کجا

کای جگر آلود زبان بستگان

آب جگر خورده دل خستگان

ریگ تو را آب حیات از کجا

ریگ زند ناله که خون خورده ام

ریگ مریزید نه خون کرده ام

بر سر خانی نمکی ریختم