داوری و داد نمی بینمت

هیچ نماند از من و از روح من

گر ندهی داد من ای شهریار

با تو رود روز شمار این شمار

وز ستم آزاد نمی بینمت

از ملکان قوت و یاری رسد

از تو به ما بین که چه خواری رسد