در دو جهان عیب و هنر بسته اند

نوسفران و کهن آوازگان

پایگه عشق نه ما کرده ایم؟

دستکش عشق نه ما خورده ایم؟

هر دو به فتراک تو بربسته اند

نیست جهانرا چو تو همخانه ای

مرغ زمین را ز تو به دانه ای