کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 18

کم خور و کم گوی و کم آزار باش

چهرهٔ نظامیشاعر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 15

    جانورانی که غلام تواند

    #
  2. 16

    مرغ علف خواره دام تواند

    #
  3. 17

    چون تو همائی شرف کار باش

    #
  4. 18

    کم خور و کم گوی و کم آزار باش

    انتخاب‌شده
  5. 19

    هر که تو بینی ز سپید و سیاه

    #
  6. 20

    بر سر کاریست در این کارگاه

    #
  7. 21

    جغد که شومست به افسانه در

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 18 از «بخش ۳۲ - مقالت هفتم در فضیلت آدمی بر حیوانات» است.