کن مکن عدل نه پیدا هنوز

روز و شب آویزش پستی نداشت

جان و تن آمیزش هستی نداشت

کشمکش جور در اعضا هنوز

فیض کرم کرد مواسای خویش

قطره ای افکند ز دریای خویش

حالی از آن قطره که آمد برون