تا نشوی تشنه به تدبیر باش

تا نفریبی که سرابی دهد

تیز مران کاب فلک دیده ای

آب دهن خور که نمک دیده ای

سوخته خرمن چو تباشیر باش

یوسف تو تا ز بر چاه بود

مصر الهیش نظرگاه بود