خیز که بر پای نکوتر علم

ای ز شب وصل گرانمایه تر

وز علم صبح سبک سایه تر

سایه صفت چند نشینی به غم

چون ملکان عزم شد آمد کنند

نقل بنه پیشتر از خود کنند

گر ملکی عزم ره آغاز کن