کس نه بدین داغ تو بودی و من

وز شدنیها شده صاحب نظر

خوانده به جان ریزه اندیشناک

ابجد نه مکتب ازین لوح خاک

نوبر این باغ تو بودی و من

خاک تو آنروز که می بیختند

از پی معجون دل آمیختند