تیز مپر چون به درنگ آمدی

وامدن و رفتن بی اختیار

شک نه در آنشد که عدم هیچ نیست

شک به وجودست که هم هیچ نیست

زود مرو دیر به چنگ آمدی

وقت بیاید که روا رو زنند

سکه ما بر درمی نو زنند