شرم گرفت انجم و افلاک را

پاک شود هر دو ره از گرد ما

هم فلک از شغل تو ساکن شود

هم زمی از مکر تو ایمن شود

چند پرستند کفی خاک را

مار صفت شد فلک حلقه وار

خاک خورد مار سرانجام کار