خردم از آن خرده که بر من نشست

غارتی از ترک نبرده ست کس

رخت به هندو نسپرده ست کس

رکنی تو رکن دلم را شکست

مال به صد خنده به تاراج داد

رفت و به صد گریه به پا ایستاد

گفت کرم کن که پشیمان شدیم