بچه خود را خورد از دوستی

دوست بود مرهم راحت رسان

گرنه رها کن سخن ناکسان

گربه بود کز سر هم پوستی

دوست کدام؟ آنکه بود پرده دار

پرده درند اینهمه چون روزگار

جمله بر آن کز تو سبق چون برند