زرد چرائی نه جفا میکشی

لاله او چون گل خود زرد یافت

گفت که سرو از چه خزان کرده ای

کاب ز جوی ملکان خورده ای

تنگدلی چیست درین دلخوشی

بر تو جوان گونه پیری چراست

لاله خودروی تو خیری چراست