آنچه ببینند بر او بگذرند

شب که نهانخانه گنجینه هاست

در دل او گنج بسی سینه هاست

برق روانی که درون پرورند

هرکه سر از عرش برون میبرد

گوی ز میدان درون میبرد

چشم و زبانی که برون دوستند