هیچ قبائی نبرید آسمان

به که در عشق کسی میزنی

کاین دو نفس با چو تو افتاده ای

خوش نبود جز به چنان باده ای

تا دو کله وار نبرد از میان

هرچه کنی عالم کافر ستیز

بر تو نویسد به قلم های تیز