بار دگر گر به سر کوی دوست

یا سخنی می رود اندر رضا

از در صلح آمده ای یا خلاف

با قدم خوف روم یا رجا

بگذری ای پیک نسیم صبا

گو رمقی بیش نماند از ضعیف

چند کند صورت بی جان بقا