حبیب من که ندیدست روی عذرا را

به دوستی که اگر زهر باشد از دستت

چنان به ذوق ارادت خورم که حلوا را

کسی ملامت وامق کند به نادانی

گرفتم آتش پنهان خبر نمی داری

نگاه می نکنی آب چشم پیدا را

نگفتمت که به یغما رود دلت سعدی