وان را که عقل رفت چه داند صواب را

گویی دو چشم جادوی عابدفریب او

بر چشم من به سحر ببستند خواب را

اول نظر ز دست برفتم عنان عقل

گفتم مگر به وصل رهایی بود ز عشق

بی حاصلست خوردن مستسقی آب را

دعوی درست نیست گر از دست نازنین