مردم بیگانه را خاطر نگه دارند خلق

تا قیامت شکر گویم کردگار خویش را

یار بارافتاده را در کاروان بگذاشتند

بی وفا یاران که بربستند بار خویش را

دوستان ما بیازردند یار خویش را

همچنان امید می دارم که بعد از داغ هجر

مرهمی بر دل نهد امیدوار خویش را