بگذار تا جان می دهد بدگوی بدفرجام را

گر پای بر فرقم نهی تشریف قربت می دهی

جز سر نمی دانم نهادن عذر این اقدام را

چون بخت نیک انجام را با ما به کلی صلح شد

سعدی علم شد در جهان صوفی و عامی گو بدان

ما بت پرستی می کنیم آن گه چنین اصنام را