تا دگر عیب نگویند من حیران را

کاشکی پرده برافتادی از آن منظر حسن

تا همه خلق ببینند نگارستان را

همه را دیده در اوصاف تو حیران ماندی

لیکن آن نقش که در روی تو من می بینم

همه را دیده نباشد که ببینند آن را

چشم گریان مرا حال بگفتم به طبیب