دیار هند و اقالیم ترک بسپارند

بدین صفت که تو داری کمان ابرو را

تو خود به جوشن و برگستوان نه محتاجی

که روز معرکه بر خود زره کنی مو را

چو چشم ترک تو بینند و زلف هندو را

مغان که خدمت بت می کنند در فرخار

ندیده اند مگر دلبران بت رو را