اگر چه صبر من از روی دوست ممکن نیست

تو بر کناری و ما اوفتاده در غرقاب

اسیر بند بلا را چه جای سرزنشست

گرت معاونتی دست می دهد دریاب

همی کنم به ضرورت چو صبر ماهی از آب

تو باز دعوی پرهیز می کنی سعدی

که دل به کس ندهم کل مدع کذاب