که ندانم به خویشتن پرداخت

هیچ مصلح به کوی عشق نرفت

که نه دنیا و آخرت درباخت

آن چنانش به ذکر مشغولم

همچنان شکر عشق می گویم

که گرم دل بسوخت جان بنواخت

سعدیا خوشتر از حدیث تو نیست