گرم جواز نباشد به پیشگاه قبولت

کهن شود همه کس را به روزگار ارادت

مگر مرا که همان عشق اولست و زیادت

کجا روم که نمیرم بر آستان عبادت

مرا به روز قیامت مگر حساب نباشد

که هجر و وصل تو دیدم چه جای موت و اعادت