نه چنان در کمند پیچیدی

که بپوشم ز چشم اغیارت

گر چه بی طاقتم چو مور ضعیف

می کشم نفس و می کشم بارت

که مخلص شود گرفتارت

من هم اول که دیدمت گفتم

حذر از چشم مست خون خوارت