چرا که از سر جان بر نمی توانم خاست

غلام قامت آن لعبت قباپوشم

که در محبت رویش هزار جامه قباست

نمی توانم بی او نشست یک ساعت

جمال در نظر و شوق همچنان باقی

گدا اگر همه عالم بدو دهند گداست

مرا به عشق تو اندیشه از ملامت نیست