چشمم ز غمت نمی برد خواب

گفتم بزنم بر آتش آبی

وین آتش دل نه جای آبست

صبر از تو کسی نیاورد تاب

شک نیست که بر ممر سیلاب

چندان که بنا کنی خرابست

ای شهره شهر و فتنه خیل