گر چه تو غنی و ما فقیریم

چندان که خطا کنی صوابست

گر چه تو امیر و ما اسیریم

گر چه تو بزرگ و ما حقیریم

دلداری دوستان ثوابست

ای سرو روان و گلبن نو

مه پیکر آفتاب پرتو