مطرب همین طریق غزل گو نگاه دار

این را شکیب نیست گر آن را ملالتست

عذرا که نانوشته بخواند حدیث عشق

داند که آب دیده وامق رسالتست

کاین ره که برگرفت به جایی دلالتست

ای مدعی که می گذری بر کنار آب

ما را که غرقه ایم ندانی چه حالتست