و او را به خون ما که بریزد حوالتست

ای مدعی که می گذری بر کنار آب

ما را که غرقه ایم ندانی چه حالتست

زین در کجا رویم که ما را به خاک او

گر سر قدم نمی کنمش پیش اهل دل

سر بر نمی کنم که مقام خجالتست

جز یاد دوست هر چه کنی عمر ضایعست