از رشک آفتاب جمالت بر آسمان

در دل نیافت راه که آن جا مکان توست

هرگز نشان ز چشمه کوثر شنیده ای

کو را نشانی از دهن بی نشان توست

هر ماه ماه دیدم چون ابروان توست

این باد روح پرور از انفاس صبحدم

گویی مگر ز طره عنبرفشان توست