نیکست که دیوار به یک بار بیفتاد

یا توت سیاهست که بر جامه چکیده ست

با جمله برآمیزی و از ما بگریزی

جرم از تو نباشد گنه از بخت رمیده ست

تا هیچ کس این باغ نگویی که ندیده ست

بسیار توقف نکند میوه بر بار

چون عام بدانست که شیرین و رسیده ست