دانی خیال روی تو در چشم من چه گفت

یا خود در این زمانه دل شادمان کمست

زین سان که می دهد دل من داد هر غمی

انصاف ملک عالم عشقش مسلمست

آیا چه جاست این که همه روزه با نمست

خواهی چو روز روشن دانی تو حال من

از تیره شب بپرس که او نیز محرمست