عاشق گریختن نتواند که دست شوق

ناچار خوشه چین بود آن جا که خرمن است

دور از تو در جهان فراخم مجال نیست

عالم به چشم تنگ دلان چشم سوزن است

هر جا که می رود متعلق به دامن است

شیرین به در نمی رود از خانه بی رقیب

داند شکر که دفع مگس بادبیزن است