بر راه و نظر بر آستانست

شب ها من و شمع می گدازیم

اینست که سوز من نهانست

گوشم همه روز از انتظارت

ور بانگ موذنی بر آید

گویم که درای کاروانست

با آن همه دشمنی که کردی