گرم قرار نباشد که داغ هجرانست

ز عقل من عجب آید صواب گویان را

که دل به دست تو دادن خلاف در جانست

من از کنار تو دور افتاده ام نه عجب

عجب در آن سر زلف معنبر مفتول

که در کنار تو خسبد چرا پریشانست

جماعتی که ندانند حظ روحانی