اگر هزار غمست از جفای او بر دل

ولیک درخور امکان و اقتدار منست

نه اختیار منست این معاملت لیکن

رضای دوست مقدم بر اختیار منست

هنوز بنده اویم که غمگسار منست

درون خلوت ما غیر در نمی گنجد

برو که هر که نه یار منست بار منست