همی بود رستم میان دو صف

همه کام و اندیشه شد بی نوار

همه نامداران ایران زمین

گرفتند بر پهلوان آفرین

گرفته یکی خشت رخشان بکف

وزان روی خاقان غمی گشت سخت

برآشفت با گردش چرخ و بخت