تا نه تصور کنی که بی تو صبوریم

عشق نخواهد شدن که نقش نگینست

گوشه گرفتم ز خلق و فایده ای نیست

گوشه چشمت بلای گوشه نشینست

گر نفسی می زنیم بازپسینست

حسن تو هر جا که طبل عشق فروکوفت

بانگ برآمد که غارت دل و دینست