همه آرام گرفتند و شب از نیمه گذشت

که بلند از نظر مردم کوته بین است

خواب در عهد تو در چشم من آید هیهات

عاشقی کار سری نیست که بر بالین است

وان چه در خواب نشد چشم من و پروین است

خود گرفتم که نظر بر رخ خوبان کفرست

من از این بازنگردم که مرا این دین است