وقت آنست که مردم ره صحرا گیرند

وان چه در خواب نشد چشم من و پروین است

خود گرفتم که نظر بر رخ خوبان کفرست

من از این بازنگردم که مرا این دین است

خاصه اکنون که بهار آمد و فروردین است

چمن امروز بهشتست و تو در می بایی

تا خلایق همه گویند که حورالعین است