من دگر شعر نخواهم که نویسم که مگس

همچنان هیچ نگفتیم که صد چندین است

آن چه سرپنجه سیمین تو با سعدی کرد

با کبوتر نکند پنجه که با شاهین است

زحمتم می دهد از بس که سخن شیرین است