عقل من آن ببرد که صورت نگار اوست

دانی کدام خاک بر او رشک می برم

آن خاک نیکبخت که در رهگذار اوست

باور مکن که صورت او عقل من ببرد

گر دیگران به منظر زیبا نظر کنند

ما را نظر به قدرت پروردگار اوست

اینم قبول بس که بمیرم بر آستان