آن را که صبر نیست محبت نه کار اوست

اینم قبول بس که بمیرم بر آستان

تا نسبتم کنند که خدمتگزار اوست

بر جور و بی مرادی و درویشی و هلاک

سعدی رضای دوست طلب کن نه حظ خویش

عبد آن کند که رای خداوندگار اوست