و اینک فتاده ام به غریبی که کام اوست

دل عشوه می فروخت که من مرغ زیرکم

اینک فتاده در سر زلف چو دام اوست

بیچاره مانده ام همه روزی به دام او

هر لحظه در برم دل از اندیشه خون شود

تا خود غلام کیست که سعدی غلام اوست