بیزدان که بیزارم از تاج و گاه

همی بود تا یال و شاخش بدید

برستم چنین گفت کای نامدار

کمندافگن وگرد و جنگی سوار

که چون تو ندیدم یکی رزم خواه

ز تو بگذرد زین سپاه بزرگ

نبینم همی نامداری سترگ