ای نسیم سحر از من به دلارام بگوی

ای دم صبح چه داری خبر از مقدم دوست

بر خودم گریه همی آید و بر خنده تو

تا تبسم چه کنی بی خبر از مبسم دوست

که کسی جز تو ندانم که بود محرم دوست

گو کم یار برای دل اغیار مگیر

دشمن این نیک پسندد که تو گیری کم دوست